شب تاره , بی قراره
تیمی که
پــــــدر نداره

شانزده آبان ابر ها گریه کردند
پرنده آبی عشق را در خاک کردند
پاییزمان رنگ سیاهی به خود
گرفت
افسوس که چه غــــــــــــــــم بزرگی در دلمان کردند

سفرت بخیر امــــــا
تو ودوستی خدارا
چو از این
کویر وحشت
ب سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام مارا

ڪﺎﺵ ﻣﯿﺸـــــــﺪ ...
ﺑﻌﻀﮯ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬـــــــــﺎﺭا ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ڪﺮﺩ
ﺑﻌﻀـــــــﮯ ﺭﻭﺯﻫــــــــﺎ
ﺟﺎﮮ ﺧﺎﻟﯿﺸـــاﻥ
ﺑـــﺪﺟﻮﺭ
ﺍﺫﯾـــﺖ ﻣﯿڪﻨــد

برچسب:
نویسنده: مهتاب کریمیپور